کلینیک روانشناسی ثامن

اختلال شخصیت اجتنابی

اختلال شخصیت اجتنابی

افراد مبتلا به اختلال شخصیت اجتنابی (APD) الگوی مادام العمر کمرویی شدیدی دارند. آن ها همچنین نسبت به رد شدن و یا تایید نشدن از طرف دیگرن خیلی حساس هستند. APD می تواند باعث بروز علائم اختلالات روانی شده و مشکلات جدی در روابط و کار فرد ایجاد کند. اختلال شخصیت اجتناب یکی از شرایطی به نام اختلالات شخصیت اضطرابی است که با احساس عصبانیت و ترس مشخص می شود. افراد مبتلا به اختلال شخصیت اجتنابی، عزت نفس و اعتماد به نفس ضعیفی دارند. آن ها همچنین از داوری منفی دیگران ترس شدیدی دارند. این احساسات آن ها را در موقعیت های اجتماعی بسیار منزوی کرده و باعث می شود از فعالیت های گروهی و تماس با دیگران خودداری کنند.

شیوع اختلال شخصیت اجتنابی

تخمین زده می شود که حدود 2.5 درصد از جمعیت از اختلال شخصیت اجتنابی رنج می برند و شیوع این اختلال در بین زنان و مردان یکسان است. این بیماری عموماً از دوران نوزادی و کودکی شروع می شود و تا بزرگسالی ادامه می یابد. مانند بیشتر اختلالات شخصیتی، اختلال شخصیت اجتنابی معمولاً در افراد جوانتر از 18 سال تشخیص داده نمی شود.

 

علت APD و سایر اختلالات شخصیتی ناشناخته است. محققان فکر معتقدند برخی عوامل ژنتیکی، محیطی، اجتماعی و روانی ممکن است در بروز اختلالات شخصیت اجتنابی نقش داشته باشند. این واقعیت که اختلال شخصیت اجتنابی بیشتر در خانواده های خاصی اتفاق میفتد نشان می دهد که این اختلال تا حدودی می تواند ژنتیکی هم باشد. این اختلال به احتمال زیاد در اثر تأثیرات محیطی مانند سوءاستفاده عاطفی، انتقاد، تمسخر، یا عدم محبت یا بی توجهی والدین بروز می کند. همچنین رد شدن توسط همسالان نیز می تواند یک عامل خطر برای این اختلال باشد. اختلال اضطراب اجتماعی و اختلال شخصیت اجتناب از علائم و علت های مشابهی برخوردار است، در حالی که APD شدیدترین نوع اختلال محسوب می شود.

عوامل خطر اختلال شخصیت اجتنابی

هیچ راهی برای تشخیص اینکه چه افرادی به این اختلال دچار می شوند وجود ندارد.

افرادی که به این اختلال مبتلا هستند، معمولاً در دوران کودکی خود بسیار خجالتی بوده اند. با این حال، هر کودک خجالتی دچار اختلال شخصیت اجتنابی نمی شود و برخی بزرگسالانی که خجالتی نیستند ممکن است علائم این اختلال را بروز دهند. اما در افراد با اختلال شخصیت اجتنابی این امکان وجود دارد با افزایش سن آن ها، میزان خجالتی بودن شان بیشتر شود و به حدی برسد که فرد از افراد و موقعیت های خاص دوری کند.

 

افراد با اختلال شخصیت اجتنابی، ممکن است در برقراری روابط اجتماعی و کاری خود با دیگران دچار مشکل شوند. زیرا این افراد در هنگام برقراری روابط به علت ترس از طرد شدن، و یا رد طرف مقابل برای برقراری رابطه، خجالت کشیدن، مورد انتقاد قرار گرفتن، ترس از آشنایی با افراد جدید، صمیمی شدن با غریبه های و حتی مورد تمسخر قرار گرفتن از برقراری رابطه خودداری می کنند. همچنین این افراد در باور و اعتماد کردن به اینکه بقیه آن ها دوست دارند، دچار مشکل هستند در حالی که این افراد می توانند در هنگام احساس ترس از رد شدن و یا انتقاد، به راحتی احساسات خودشان را بروز دهند و در مورد احساسات خود با طرف مقابل صحبت کنند.

برای مبتلایان به این اختلال، ترس از رد شدن به قدری قوی است که به جای روبه رو شدن با واقعیت و برقراری رابطه، فرد انزوا را انتخاب می کنند.